Pan szuka pani Kraków

Opis oferty

Wiem, że to trudne a może nawet nie realne, ale spróbuję jeszcze raz.
Mam 52 lata, mieszkam w Krakowie i od urodzenia jestem niewidomy.
Nie ukrywam tego, bo i tak przy pierwszym spotkaniu by się wydało, a co by sobie o mnie pomyślała kobieta, którą nagle poprosiłbym, żeby po mnie na przystanek wyszła, bo w umówione miejsce sam nie trafię.
Zarzucającym mi oszustwo napiszę, że w dzisiejszych czasach korzystanie przez osoby niewidome z komputera tojuż nic niezwykłego, a innym, którym się marzy, że mam samochód i będę je woził powiem, że aż tak daleko technologia się nie posunęła i samochodu, którym sam mógłbym jeździć nie posiadam, bo jeszcze takich nie ma :).
Chciałbym tu poznać panią w podobnym wieku najchętniej z Krakowa, przy której po prostu mógłbym być sobą.
Chciałbym po prostu poczuć się zaakceptowany takim, jakim jestem, z tym, że bardzo lubię bliskość, ciepło dotyku drugiej osoby, przytulanie i wszelkie możliwe objawy serdeczności.
Chciałbym pójść z tą osobą na spacer czy kawę ale też np w niedzielę do kościoła, bo tak, chodzę do kościoła i się tego nie wstydzę, choć też nie patrzę na kościół bezkrytycznie.
Chciałbym, żeby po prostu było tak normalnie, że gdy się kogoś lubi, to się z nim spotyka, ma się dla niego czas, a z drugiej strony nie ogłasza się całemu światu: "Spotykam się z nim, bo jest niepełnosprawny, a ja lubię pomagać niepełnosprawnym to się z nim spotykam".
Chciałbym poznać osobę, która będzie oczywiście rozumiejąc moje ograniczenia traktować mnie jak każdego innego swojego przyjaciela z tą tylko różnicą, że pomoże, gdy trzeba :).
Nie zakładam z góry niczego.
Na początek po prostu chcę kogoś poznać, a jeśli się polubimy i okaże się, że nadajemy na tych samych albo podobnych falach, to kto wie?